[ Zynen ]

Part 1 :: Masochism Simba :: (สิงโต มาโซ ชเว ซีวอน)

 

 

 

เช้าอันสดใส หนุ่มน้อยร่างใหญ่เดินควงกุญแจรถคันสวยที่จอดไว้ที่ลานจอดรถของหอพักเดินผิวปากออกจากลิฟท์อย่างอารมณ์ดี แน่นอน เพราะวันนี้เจ้าชายซิมบ้าแห่งซุปเปอร์จูเนียร์ว่างงานมาก!! หลังจากที่ไม่ได้มีวันหยุดเต็มวันมาเป็นเวลานาน ก็นะ…คนมันหล่อ ต้องทำใจเพื่อประชาชนและเอล์ฟที่น่ารัก ฮ่าๆๆๆ และก่อนที่เจ้าสิงโตจะหัวเราะเป็นคนบ้าอยู่คนเดียวเพราะมัวแต่หลงตัวเองไปมากกว่านี้ ประตูอันเป็นจุดหมายของเจ้าชายสิงโตรูปงามก็เปิดผัวะออกมาพร้อมกับเสียงเอะอะโวยวายอย่างสนุกสนานของเหล่าลิง 

“พี่ทึกกี้!”
“อ้าวซีวอน วันนี้ไม่มีงานนี่? มาทำไมอ่ะ?” หัวหน้าวงหน้าหวานถามพร้อมรอยยิ้มประจำตัว แต่ยังไม่ทันได้ตอบออกไปก็โดนเหล่าลิงมากมายเข้ามาพูดคุยล้อมเค้าไว้อย่างรวดเร็ว
“ซีวอน นายมาก็ดีและ เมื่อกี้ฮยอกแจน่ะจามออกมาทำหน้าแบบนี้ด้วยล่ะ” กระต่ายน้อยซองมินยิ้มหน้าบานพร้อมกับทำหน้าตลกล้อเลียนก่อนจะโดนคนที่พาดพิงขัด
“อย่าไปเชื่อซีวอน ชั้นไม่ได้ทำแบบนั้นซักหน่อย ชั้นน่ะ...” ยังไม่ทันได้ฟังต่อแขนข้างหนึ่งก็ถูกดึงไป
“ซีวอน นายเคยทำแบบนี้มั๊ย?”  เยซองเรียกให้ดูพร้อมท่าประกอบที่ยังไม่ทันได้เห็นก็ต้องหันไปอีกทางเพราะถูกดึง
“ซีวอนอันนี้น่ารักมั๊ย?” รยอวุคชูอะไรซักอย่างในมือ ยังไม่ทันมองให้ชัดก็เอาอีกแล้ว ...ทีนี้หมุนกลับ

“เฮ้ ไอ้ตัวเล็ก พี่ยังคุยกับซีวอนไม่จบนะ” ยังไม่ทันที่เยซองจะเปิดปากคุยกับเค้าอีกรอบก็โดนดึงกลับอีกแล้ว
“ชั้นก็ยังไม่ได้คุยกับซีวอนเหมือนกันนะ” เจ้าไก่น้อยฮยอกแจ และกระต่ายสีชมพูซองมิน
“อะไรอ่ะ มะกี้ชั้นคุยก่อนนะฮยอกแจ ซีวอนๆ นี่น่ะ…” วันนี้คนหล่อเวรี่ป๊อปปูล่าในหมู่สมาชิกเสียนี่กระไรแต่ยังไม่ทันได้เวียนหัวหรือโวยวายเสียงสวรรค์ของนางฟ้าก็ดังขึ้น 

“พวกนาย วันนี้มีงานนะ ลืมแล้วหรอ? ไป ไป ไปทำงานได้แล้ว” ตบมือแปะๆให้สัญญาณเรียกลิงสลายตัวกลับไปเดินเป็นระเบียบเรียบร้อยเดินเข้าลิฟท์ไปอย่างง่ายดาย แต่ก่อนไปก็ไม่ลืมล่ำลาคนหล่อที่วันนี้เวรี่ป๊อปปูล่า
“แล้วเจอกันเย็นนี้นะซีวอน”  เยซองที่ควงเจ้าตัวเล็กของตัวเองเดินมาตบไหล่ซีวอนสองทีสามทีก่อนจะจากไป
“ไปแล้วน๊า” ซองมินที่มีเจ้าลัคกี้เกาะหลังจับไหล่ฮยอกแจต่อเป็นรถไฟกันสามคนวิ่งผ่านเค้าโดยไม่ลืมที่จะล่ำลา

เฮ้ย เค้าเป็นคนเดียวเปล่าเนี่ย ที่ว่างงานซะขนาดนี้ คิดแล้วก็ตกใจเอง จนรีบเรียกหัวหน้าวงทีกำลังเดินไป
 

“พี่จองซูอ่า”
“หื้ม? พี่กำลังจะสายนะซีวอน” ถึงจะพูดอย่างั้นแต่คุณหัวหน้างวงก็ยังส่งรอยยิ้มที่ใจดีมาให้
“แล้วใครหยุดเหมือนผมมั่งอ่าพี่ ผมมาหาคนเล่นด้วยนะ ไม่ได้มาเฝ้าห้องให้พวกพี่อ่า พี่จองซู” คนหล่อกำลังจิตตกรุนแรง ทำหน้าหมาหงอยประกอบการพูดโวยวายแบบเด็กๆ …แต่เด็กทำมันน่ารักนะซีวอน (= =”
“ฮ่ะๆๆๆ ใจเย็นไอ้น้องรัก เข้าห้องไปเถอะ วันนี้มีคังอิน คิบอม ฮันคยองแล้วก็ฮีชอลอยู่ ชินดงไปถ่ายละครตั้งแต่เช้าแล้ว คงกลับมาเย็นๆนั่นล่ะ ตอนนี้ยังเช้าอยู่คนเล่นด้วยน้อยไปหน่อยนายก็เล่นๆไปก่อนแล้วกันนะ พี่ไปและ”หัวหน้าวงหน้าหวานบอกโดยไม่ลืมเอื้อมมือไปขยี้หัวเจ้าซิมบ้าก่อนเดินจากไปพร้อมรอยยิ้มที่สวยงาม
‘อ่า…พี่ทึกกี้ พี่เหมาะจะเป็นนางฟ้าจริงๆนั่นแหละ’ ซีวอนคิดก่อนจะหมุนตัวจะเปิดประตู แต่ก็ต้องชะงัก  

มีปลายืนเหม่ออยู่หน้าห้องล่ะ 

“ทงเฮอ่า ทงเฮ เฮ้! เค้าไปกันหมดแล้วนายไม่ไปหรอ?” ซีวอนเรียกก่อนจะเอื้อมมือไปสะกิดเบาๆ ทงเฮสะดุ้งก่อนหันกลับมา
“ซีวอน”
“อื้อ ไม่ไปทำงานหรอ? พวกพี่อีทึกไปกันหมดแล้วนะ” จะว่าไปเจ้าปลาน้อยทำหน้าหงอยๆ แฮะ เกิดอะไรขึ้นอีกล่ะเนี่ย???
“อือ” ทงเฮตอบรับก่อนจะเรียกซีวอนที่กำลังเข้าห้อง “หื้ม? ว่าไง?”
“ฝากดูคิบอมด้วยนะ” พูดจบก็เดินไปโดยไม่รอคำตอบจากเค้าเลย ‘ไอ้คู่นี้นี่ ท่าจะทะเลาะกันอีกแล้วล่ะสิ’ซิมบ้าได้แต่เกาหัวแกรกๆเดินเข้าห้องไป 

 

๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑  

 

และตอนนี้สุดหล่อชเว ซีวอนก็ได้มาสิงสถิตอยู่ในส่วนที่เรียกว่า ‘ห้องนั่งเล่น’ ในหอพักของซุปเปอร์จูเนียร์เรียบร้อยแล้วครับท่านผู้อ่านทุกท่าน และที่เด็ดสุดคือ…ผมอยู่คนเดียว ให้ตายสิ! ผมบอกว่าผมมาหาเพื่อนเล่นนะ แล้วดูซิ! ไม่มีใครมานั่งเล่นคุยเล่นกับผมซักคน พี่คังอินก็ออกไปข้างนอก พอถามว่าไปไหนก็ได้คำตอบชวนอ้วกมาว่า “ไปตามหาหัวใจ” คนหล่อรับไม่ได้อย่างแรงเลยอ้ะ 

เอ๊ะ เมื่อกี้ผมบอกว่าอยู่คนเดียว จริงๆแล้วไม่ใช่หรอกฮะ แต่มันก็ไม่ต่างกับอยู่คนเดียวนี่นา คิบอม ไอ้แก้มแตก ไอ้แก้มป่อง ไอ้กระป๋องนมตราหมี(อันหลังนี่ไม่เกี่ยว) นั่งเล่นเกมส์อยู่หน้าคอมไม่สนใจผมเลย  ที่แย่กว่านั้นคือมันทำหน้าตาน่ากลัวอีกด้วย ตกลงว่ามันทะเลาะกับลูกปลาน้อยจริงๆด้วยสินะ 

พี่ฮันคยองหรอฮะ? อยู่ในครัวโน่น หลังจากเจ้าหญิงอย่างพี่ฮีชอลตื่นมาบอกอยากกินข้าวผัดปักกิ่ง พี่ฮันก็รีบวิ่งไปทำให้ ไม่สนใจผมเลย ทั้งๆที่บอกว่าจะมาเล่นด้วยกันแท้ๆ 

ส่วนพี่ฮีชอลนะ รายนั้นน่ะใจร้ายที่สุด ตื่นมาเห็นหน้าผมปุ๊บก็ทักแค่ “อ้าว ซีวอนวันนี้ว่างหรอเนี่ย?” ก่อนเดินไปหาพี่ฮันคยองแบบไม่รอคำตอบจากผมอีกต่างหาก พอเดินตามไป คนสวยก็สั่งข้าวผัดเสร็จพอดี เดินหนีหายเข้าไปในห้องน้ำ จนป่านนี้มันจะครึ่งชั่วโมงอยู่แล้วยังไม่ออกมาอีก ตัวก็แค่นั้น มีอะไรให้ขัดนักหนานะ คนหล่อไม่เข้าใจ! 

-แกร่ก ปึง- เสียงประตูห้องใครบางคนเปิดและปิดอย่างช้าๆ ซิมบ้าหันไปหาอย่างดีใจ เพราะคนที่จะออกจากห้องตอนนี้มีคนเดียว คิม ฮีชอล
“พี่ฮี…” ยังไม่ทันจะได้เรียก คนสวยที่ดูเหมือนจะไม่เห็นหัวคนหล่อ เดินผ่านไปแบบไม่ใยดี
“ฮันคยองกี้!! ข้าวผัดชั้นล่า???”
“เสร็จแล้วๆ” แล้วหญิงประจำวงอย่างคิม ฮีชอลก็เข้าห้องหอ เอ๊ย ห้องครัวไปกับเจ้ามังกรหน้าหยก ปล่อยคนหล่อหน้าม้านามว่าชเว ซีวอนอย่างเค้านั่งเก้อด้วยท่ายกมือเรียกค้างซะอย่างนั้น 

‘ทนไม่ไหวแล้วโว้ยยยยยยยยยยยยย’ คนหล่อตะโกนในใจก่อนจะลุกพรวดแล้วเดินตามเข้าไปอย่างมีน้ำโห 

“อ้าว ซีวอน มาตั้งแต่เมื่อไหร่?” คำทักทายของฮีชอลทำเอาซีวอนหน้าเหวอ
“พี่อ่ะ ผมมาตั้งแต่พี่ยังไม่ตื่น พี่จำไม่ได้หรอ? พอพี่ตื่นมาก็ทักผมแล้วอ่ะ พี่ฮีชอลอ่า” โวยวายไปเถอะเจ้าซิมบ้า คิดว่าคนอย่างฮีชอลจะสนใจหรอ? 

แน่นอนว่าไม่ 

คนสวยยังคงนั่งกินข้าวผัดปักกิ่งราวกับไม่ได้ยินสิ่งที่ซีวอนพูดออกไป ฮันคยองยิ้มขำก่อนจะเดินไปตบบ่าเจ้าสิงโตอย่างให้กำลังใจ
“เอาน่า อย่าไปใส่ใจเลยซีวอน ฮีชอลแค่ล้อเล่นน่ะ เนอะ”
“ไม่นี่? ล้อเล่นอะไร ชั้นพูดจริงๆนะ นายมาตั้งแต่เมื่อไหร่กันอ่ะซีวอน ชั้นไม่เห็นนายเลยจริงๆนะ” นอกจากจะไม่เออออห่อหมกด้วยแล้ว ยังตอกย้ำให้สิงโตมันหงอยลงไปอีกต่างหาก 

“ใช่ซี้ ผมมันไม่สำคัญสำหรับพี่เลยนี่นา” ซีวอนทำหน้าสิงโตหงอยหูลู่หางตก พร้อมส่งสายตาราวกับลูกหมาขาดความรักไปให้คนร่างบางที่กำลังเคี้ยวข้าวอยู่เต็มปากอย่างน่าสงสาร คนสวยที่มองกลับมาจึงตอบกลับว่า
“ถูก” แล้วก้มหน้าก้มตากินต่ออย่างไร้เยื่อใย 

“พี่อ้ะ ทำไมทำกับผมแบบนี้อ่ะ พี่ฮีชอลใจร้าย โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ” แล้วเจ้าสิงโตก็วิ่งน้ำตาแตกกระจุยกระจายเป็นสายออกกจากห้องไป ทำเอาฮันคยองต้องส่ายหัวคิดในใจ ‘มันเป็นนางเอกการ์ตูนตาหวานหรือไงวะ?’ ก่อนจะถามร่างบางที่กำลังเขมือบข้าวผัดของเค้าช้าๆ เรื่อยๆ อยู่ “ไม่ทำอะไรหน่อยหรือไง?” 

คนสวยเพียงปรายตามองก่อนจะก้มหน้าก้มตากินต่อ 

ฮันคยองได้แต่ถอนใจก่อนจะเดินออกไปโดยทิ้งท้ายไว้สั้นๆ
“มัวแต่ลังเล ระวังไอ้สิงโตมันจะเปลี่ยนใจซะก่อนล่ะ” 

 

๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑

 

“พี่ฮัน” ซีวอนเรียกเมื่อเห็นคนจีนเดินออกมานั่งข้างๆเค้า
“ทำไมพี่ฮีชอลเค้าใจร้ายกับผมอย่างงี้อ่ะ ดูดิ อุตส่าห์เอาเวลาพักผ่อนอันแสนมีค่ามาหา แล้วมาทำเมินใส่ผมอีกอ้ะ”  เด็กโตแต่ตัวบ่นอย่างงอนๆ
“ถ้าถึงกับต้องใช้ใช้คำว่า ‘อุตส่าห์เอาเวลาพักอันแสนมีค่ามาหา’ นายไม่ต้องมาก็ได้นะ” จะว่าพ่อหนุ่มคนจีนพูดด้วยเสียงขรึมๆลงหรือเพราะสำนึกได้ว่าไม่ควรพูดออกไปก็ไม่ทราบได้ ซีวอนทำหูตกกล่าวขอโทษเบาๆ 

แน่นอนว่าเค้าไม่ได้อยากใช้คำว่า “อุตส่าห์” ซักเท่าไหร่หรอก
แต่ความที่งานยุ่งจนแทบไม่มีเวลาของเค้า ทำให้รู้สึกอย่างที่พูดไปจริงๆ
ก็แหม...ชายหนุ่มสุดฮ็อท เวรี่ป๊อปูล่าจนแทบไม่มีเวลาว่างอย่างเค้า พอมีวันหยุดมันก็อยากทำอะไรที่ใจต้องการเป็นธรรมดา...อย่างเช่นการไปเที่ยว ดูหนัง ฟังเพลง ซื้อของ เล่นเกมส์ หรือ...ใช้เวลาอยู่กับคนรัก
เฮ้อ...แต่คนหล่อช่างอาภัพนัก รักคนที่เค้าไม่รักเรา มันช่างน่าเศร้าเสียนี่กระไร  

“พี่ เล่นเกมส์กันเหอะ” ซีวอนเปลี่ยนอารมณ์เป็นโหมดเริงร่าชวนอย่างกระตือรือร้นพลางคิดในใจ ‘แหม มาหาคนเล่นด้วยนี่นาไม่ได้มานั่งงอนคน’ แล้วก็ต้องมีอันผิดหวังเมื่อโดนพี่ชายคนจีนปฏิเสธ ก่อนจะเดินกลับเข้าห้องครัวไปเพราะเสียง(แว้ดๆ)หวานๆของคนที่นั่งกินข้าวอยู่ข้างในเรียกให้ 

ซิมบ้าได้แต่ทำเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอ ก่อนจะหยิบรีโมทมากดเปิดทีวีดูอย่างเบื่อๆ  

 

“ซีวออออออออออน ไปเที่ยวกัน” นั่งดูทีวีได้ไม่นาน เสียงหวานก็ลอยมาแต่ไกล ก่อนร่างบางที่คงจิกหัวใช้คนจีนให้ล้างจานที่ตัวเองกินเดินมานั่งเบียดข้างๆ เค้า ซีวอนได้แต่ทำหน้างง ‘วันนี้คนสวยของเค้าป็นอะไรเนี่ย ปกติเห็นมีแต่รำคาญที่เรากอด จับ เลื้อย รัด(?) พันตัว(?) มักจะกลายร่างจากเจ้าหญิงแสนสวย เป็นนางพญาปีศาจใส่เค้าไปแล้ว แถมเมื่อกี้ก็ดูจะไม่สนใจเค้าอีกด้วย แต่นี่อะไร?? อาราย??? อาร๊ายยยยย??? นอกจากจะไม่ตีหน้ายักษ์แล้ว ยังมานั่งยิ้ม นั่งเบียด นั่งออเซ๊าะฉอเลาะแบบแขนติดแขน ขาติดขา แนบเนื้อ แนบแน่นขนาดนี้!! เป็นบุญ(ที่ตั้งแต่เช้าเพิ่งจะได้มี)ของชเว ซีวอนคนนี้จริงๆเลย อ๊า!! 

เอ๊ะ...หรือพระเจ้าจะทรงเห็นแล้วว่าชเว ซีวอนผู้นี้มีรักที่จริงจัง จริงใจ ไม่ไก่กา จึงดลบันดาลให้สุดยอดแห่งความสุขบินมาหา โอ้ววววววว อ้อมกอดพระองค์ช่างอบอุ่น ทรงเห็นแล้วใช่มั๊ยว่าผมเป็นคนดี และโค่ดสุภาพบุรุษ อ่า....ขอบคุณพระเจ้า คอยดูนะ ผมจะทำทุกอย่างไม่ให้พระองค์ผิดหวัง ผมจะ...บลาๆๆๆ... 

“…วอน ซีวอน ซีวอน! …ชเว ซีวอน!! …ไอ้ซิมบ้า!!!” หลังจากคนสวยพยายามเขย่าเรียกสติสิงโตสุดหล่อของวงที่ตอนนี้กำลังสติหลุด บ่น เพ้อ พูดจาพึมพำหรือสวดมนต์กับพระเจ้าอะไรซักอย่างของมันอยู่นาน ขีดจำกัดของคนสวยก็ลดลงถึงขีดแดง 

“ซีวอน…ถ้าชั้นนับถึงสามแล้วนายยังไม่หยุดเพ้อชั้นฆ่านายแน่” พูดไปเหมือนพูดกับตอไม้ ถือว่าบอกไปแล้วนะซิมบ้า 

“หนึ่ง” …ยัง…ยังทำตาลอย คิดอะไรของมันวะ? -กึ้ด- เสียงเหมือนเส้นความอดทนคนสวยจะขาดทีละเส้น
“สอง” …ทำตาวิบวับใส่โคมไฟ…ยิ้มด้วย…โอ้ ซิมบ้า บ้าสมชื่อ!! นั่นมันโคมไฟนะเฟร้ย!! คิดอะไรไปถึงไหนวะไอ้สิงโตติ๊งต๊อง!! -กึ้ด- โอ๊ะ เส้นที่สอง
“สองกับอีก นิดๆ” -กึ้ด- ...ได้เลยซีวอน
“สองกับอีก หน่อยๆ”  -กึ้ด- ...เดี๋ยวพี่ชายคนนี้
“สองกับอีก น้อยๆ” –กึ้ด กึ้ด กึ้ด กึ้ด กึ้ด กึ้ด กึ้ด- ...จะ ปลุก นาย เอง
“สาม!!” –ผลัวะ!!- “โอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย” (=[]=;;)

…
..
. 

หมายเหตุ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นรวดเร็วเกินคนแต่งจะพิมพ์ทัน แต่ภาพ ณ ปัจจุบันคือ คนตัวโตเปลี่ยนตำแหน่งจากนั่งบนโซฟากลายเป็นลงไปนองกุมหัวร้องโอดโอยอยู่กับพื้นคิบอมที่นั่งจ่อมอยู่หน้าคอมเพียงหันมามองแล้วพึมพำอยู่คนเดียวแต่ซิมบ้าหูตาหาเรื่องอ่านปากได้ใจความแจ่มๆ เป็นบุญตาว่า ‘สมน้ำหน้า’ 

ชเวดากอง เอ๊ย ยอดชายนายชเว ซีวอนได้แต่โวยวายอยู่กับที่
“พี่ฮีชอลอ่า....ตี(?)ผมทำมายยยยยยยยยยยยยยย TT^TT ผมผิดอารายยยยยยยยยยยยย TT[]TT”
“โทษฐานที่ชั้นถามแล้วไม่ตอบ”
“...”
“...”
“...แล้วเมื่อกี้พี่ถามว่าอะไรนะ?” คนหล่อมัวแต่เพ้อ เลยลืมซะงั้น แต่รู้สึกว่ามันจะเป็นเรื่องดีนะ? หรือยังไง?

“...”
“...”
“...”
“..?..ว่าไงล่ะครับพี่?” ซีวอนเห็นพี่ชายคนสวยเงียบก้มหน้าไปก็ทนไม่ไหวต้องถามออกมา

“...าย” ...หือ? เสียงเหมือนลอดไรฟันนะ?
“ห๊ะ? ว่าไงนะครับ? พี่พูดดังๆสิ ผมไม่ได้ยินอ่ะ” ว่าแล้วก็เอียงหูเข้าไปใกล้ๆร่างเล็ก พร้อมแถมแพ็คเกจทำหน้าแอ๊บแบ๊วประหนึ่งว่าตัวเองเป็นเด็กเจ็ดขวบ คนสวยจึงค่อยๆพูดช้าๆ
“ชั้นบอกว่า...”
“?”
“ตายซะเถอะไอ้ซิมบ้า!!!!!!”
“กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!(=[]=!! กรี๊ด?) พี่อย่าทำโผมมมมม ม๊ายยยยย!!!!!!”-ผัวะ! ตุ้บ! พลั่ก! ป้าบ! ปึ้ก! บึก! โครม!- แล้วเสียงเพลงแห่งการทำลายก็ถูกบรรเลงขึ้น พร้อมๆกับเสียงการขับร้องที่ก้องกังวาน “อร๊างงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง” 

ตกลงว่าแกเป็นมาโซสินะ ชเว ซีวอน (=______=;;

TBC...

ฮู่ว...... ไปและหนึ่งตอนค่ะ *ปาดเหงื่อ*
ไม่ได้เหนื่อยตอนเขียนหรอกค่ะ แอบวุ่นวายเล็กน้อยตอนเอาลงน่ะ ^^

เท่าที่ดูๆ....คอนเซ็ปท์เรื่องนี้มันออกรักหวานแหววนี่นา
...............................ทำไมมันดูไม่แหววเลยฟระ? ออกแนวตบตี? ฮ่ะๆๆๆ

เอาเป็นว่าขอให้ติดตามกันต่อไปแล้วกันค่ะ ^^

[ Zynen ]