[ Zynen ]

 Part 2 :: Choi Chaplin and the Horror Night Chinese man :: (ชเว แชปลิน กับ ไอ้เจ๊กคืนโฉด)

 

“ตกลงจะไปหรือไม่ไปเนี่ย?” ฮีชอลถามอย่างเซ็งๆ หลังจากซัดไอ้เด็กยักษ์ไปแล้ว ก็ได้คำตอบที่ไม่ได้ดั่งใจเท่าไหร่ คนสวยอย่างเค้าเลยต้องมานั่งถามมันซ้ำๆอยู่อย่างเงี๊ย!
“ไม่”
“ไปเหอะ” ...เขย่าแขนด้วยท่าทางน่ารัก โอ้ววววว เป็นบุญของช้อยจริงๆครับคุณหญิงแม่ แต่ช้อยขอมีมาดนิดนึงเหอะ ...ชริ! ทีเมื่อเช้าล่ะทำมาเป็นเมิน แถมเมื่อกี้ยังมาอัดช้อยอีก ขอเล่นตัวหน่อยเหอะ
“ไม่”
“ไปน๊า!!” เอาแก้มนิ่มๆมาถูแขน โอ๊วววววววอิฉ่อยหัวใจจะหลุดออกมานอกจอ! แต่ม๊ายยยย
“ไม่ไป เอ๊ะพี่นี่ยังไงเนี่ย? ผมบอกไม่ไปคือไม่ไปสิ”  ซีวอนสะบัดตัวออกจากการเกาะของร่างเล็ก(อย่างฝืนใจตัวเองโค่ดๆ) เอ็ดเบาๆ หากแต่สิ่งที่ได้รับกลับมาทำให้เค้าตัวแข็งจากดวงตากลมโตที่ตอนนี้สื่ออกมาเป็นคำที่ชัดเจน

‘แกกล้าขัดชั้นหรอ? ไอ้ซิมบ้า’ เล่นเอาซีวอนหน้าซีดคิดในใจ... ‘เวรและ เอาไงดึวะ’

“โธ่ พี่ฮีชอลอ่า พี่อยากโดนแฟนๆรุมทึ้งนักหรอ?” ซีวอนเริ่มต่อรอง
“ไม่”
“เห็นมะ แล้วพี่จะออกไปทำมายยยยยยยย ทำอย่างกับตัวเองไม่มีชื่อเสียง” บ่นเข้าไป นึกว่าหล่อแล้วบ่นได้หรอวะ
“ก็ชั้นอยากไปอ่ะ” คนสวยยู่หน้า
“ไปแล้วโดนรุมทึ้งขึ้นมาจะทำยังไง?” ซีวอนกอดอกถามอย่างเอาเรื่อง
“นายก็ปกป้องชั้นไง” ฮีชอลยิ้มน่ารักตอบ
“@#$#%$#%” ชายช้อยแทบบ่นไม่เป็นภาษาคน เอากะเค้าสิ เวลาอยากได้ก็อ้อนซะน่ารักเลยเว้ย!! แล้วอย่างงี้ชายช้อยจะขัดเจ้าหญิงลงได้หรือยังไงครับคุณหญิงแม๊!!!

ฮันคยองที่ล้างจานเสร็จตั้งนานแล้ว นั่งมองเจ้าหญิงกับสิงโตอย่างขำๆ เอากะเค้าสิ ไอ้สองคนนี้มันคุยกันทำเอาคนดูอย่างเค้าเพลินดีเว้ย แหม่ มีงอน มีตบตี เถียงกันพอกุ๊กกิ๊ก(?) หยุมหยิมน่าร๊ากกกกกกกกก ฮ่าๆๆๆ แล้วดูไอ้สิงโตสิ พอโดนพูดใส่อย่างนั้นเลยไปไม่เป็นเลย ฮ่าๆๆๆๆๆ

“ทำไมพี่ไม่ปลอมตัวกันล่ะ”  เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นข้างๆ ทำเอาฮันคยองเกือบหัวใจวาย ‘ไอ้แป๊ะยิ้มแก้มแตก!! มานั่งข้างๆตั้งกะเมื่อไหร่วะ!? ตกใจหมดเลยโอ๊ยยยยยยยยยยยยย’

“นายว่าไงนะ?” ฮันคยองหันไปถามอีกทีเพื่อความแน่ใจ
“ทำไมพี่ไม่ปลอมตัว?”
“ชั้น? ชั้นจะปลอมตัวทำไมอ้ะ?” ฮันคยองถามกลับ ทำเอาคิบอมทำหน้าเซ็งได้อีก
“พี่นี่นอกจากภาษาเกาหลีจะกระเหรี่ยงแล้วยังไม่ฉลาดอีกด้วย ผมไม่ได้หมายถึงพี่ครับพี่ฮัน ผมหมายถึงพี่ฮีชอล กับซีวอน” คิบอมร่ายยาวเป็นชุด ฮันคยองได้แต่ทำหน้าเอ๋อเหรอ
“อ่า...หรอ หรอ หรอ โทษทีๆ” นั่นปะไร...โดนน้องด่ายังไม่รู้ตัวอีกต่างหาก

“แล้วนายมาบอกชั้นทำไม? ทำไมไม่บอกฮีชอล?” หันมาถามอย่างงงๆ
“เออ นั่นดิ...”
“นายก็ไม่ฉลาดเหมือนกันนั่นแหละว้า” ....ตกลงว่าฟังรู้เรื่องแต่แอ๊บสินะ (=_=;;

๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑

ตอนนี้เหลือแค่หนุ่มหล่อจากแผ่นเดินใหญ่กำลังนั่งคุยโทรศัพท์อยู่คนเดียว เพราะหลังจากที่หนุ่มน้อยแก้มระเบิดนามคิม คิบอมเสนอการ ‘ปลอมตัว’ ให้กับพี่สาว เอ๊ย พี่ชายที่รักไปแล้ว ฮีชอลก็ทำท่าดี๊ด๊า(เกินเหตุ)ก่อนจะลากสิงโตกับน้องรักหายเข้าห้องไป โดยทิ้งเค้าไว้ตามลำพัง กับโทรศัพท์ของเค้าเองหนึ่งเครื่องและแมวบังเกิดเกล้าฮันเจย์ฮีบอมที่ตอนนี้กำลังถือสิทธิ์ขึ้นมานอนบนตักเค้าพลางขดตัวอย่างมีความสุข

จนกระทั่งเสียงโวยวายของเจ้าหญิงประจำวงดังขึ้น

“หัวข้อในวันนี้ขอเสนอ... ‘ครอบครัวสุขสันต์’!!! เย้!!”  มาแต่เสียง ตัวไม่มา มีแต่ประตูที่อ้าออกช้าๆ พร้อมกับใครบางคนก้าวออกมาจากห้อง

ฮันคยองที่คุยโทรศัพท์อยู่ต้องหันมามองอย่างเสียไม่ได้

แต่ไอ้ใครบางคนเมื่อกี้ดันกลับใจหดขากลับเข้าไปใหม่ พร้อมๆกับเสียงฮีชอลแว้ดดังออกมา
“เข้ามาอีกทำไมล่ะ ออกไปเซ่!!!”
“โห่ พี่อ้ะ...ผมว่าอย่างงี้มันไม่เวิร์คอ้ะ!!”
“ไม่เวิร์คได้ยังไง นี่แหละ แจ่มสุดแล้ว!!”
“แต่ผมว่ามัน....”

ชายหนุ่มแผ่นดินใหญ่ได้แต่นั่งมองประตูที่เปิดอ้าไว้ พร้อมๆกับเสียงทะเลาะเล็กๆดังออกมาอย่างงงๆ แม้กระทั่งฮันเจย์ฮีบอมก็ผงกหัวมาดูอย่างรอคอยเหมือกัน แต่...สีหน้าแมวๆของมันเหมือนจะบอกว่า
‘มัวแต่ทะเลาะกัน เมื่อไหร่จะได้ดู(วะ)’

จนกระทั่ง...
“บอกให้ออก ก็ออกไปสิโว้ยยยยยยยย!!” สิ้นเสียงอาญาสิทธิ์ของคนที่คุณก็รู้ว่าใครดังขึ้น ร่างของชายหนุ่มจากในห้องถูกถีบกระเด็นออกมากองแหมะอยู่บนพื้นหน้าประตูห้องอย่างสวยงาม

“พี่ฮีชอลอ้ะ...ไม่เห็นต้องรุนแรงเลย ผมเจ็บนะ...” เจ้าของร่างที่ถูกถีบบ่นเสียงค่อย ก่อนจะลุกขึ้นอย่างทุลักทุเลในสภาพไม่คุ้นตาอย่างแรง จนฮันคยองกี้กับฮีบอมมองตาค้าง

...ฮันคยองปล่อยหัวเราะดังก๊ากลั่นบ้าน...แต่เจ้าฮีบอมนี่สิ...ตะลึงได้แป๊บนึงก็เอนหลังลงนอนแกล้งตายซะงั้น

ก็ดูสิ...ซึวอนในชุดเสื้อเชิ้ตลายทางสีมอๆ สวมทับเสื้อยืดสีทึมๆ กางเกงสแล็คสีควันบุหรี่กับ...หัวฟูๆเป็นธรรมชาติ(...แปลว่าฟูมากๆ) แต่ที่เด็ดสุดเห็นจะเป็นหนวดเครารกครึ้มบดบังหน้าหล่อๆนั่นอีก กร๊ากกก ฮันอยากจะบร้า นั่นมันคนจรจัดนี่นา ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ สิงโตข้างถนนเอ๊ย! หมดกัน รูปลักษณ์ชายชเวสุดหล่อ

“กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกก ฮ่าๆๆๆๆๆๆ”
มังกรแปลงร่างเป็นจิ้งเหลนหัวเราะหมดสภาพอยู่บนโซฟา ก่อนจะหันมามองสิงโตข้างถนนแล้วลงไปขำขี้แตกอยู่บนพื้นอีกรอบ จนโดนฮีบอมมี่คิกไปหนึ่งที ข้อหาลงไปนอนบนพื้นโดยไม่บอกไม่กล่าวมันที่กำลังขดตัวอยู่บนตัก

ซีวอนยืนเหวอ ก่อนจะวิ่งกลับหลังเข้าห้องไป...
ฮันคยองได้แต่พยายามกลั้นอาการขำขี้แตกไปพลาง ฟังเสียงแห่งความเคลื่อนไหวไปพลาง
“พี่อ่ะ ผมบอกแล้วว่ามันไม่เวิร์ค!!...” เสียงน้องฉ่อยสุดเลิฟโวยวายทันทีที่เข้าห้องไป
“......” ฮีชอลพูดอะไรซักอย่างก่อนที่จะได้ยินเสียงสิงโตโวยขึ้นอีกครั้ง
“ไม่!! ไม่เอาเด็ดขาดเลยอ้ะพี่ฮีชอล!!.....ไม่ ผมจะไม่มีวันแปะไอ้หนวดจิ๋มนั่นเด็ดขาด!!” สิ้นเสียงซีวอน ฮันคยองแทบจะลงไปดิ้นเพราะความขำอีกรอบ ลองคิดดูสิ ถ้าซีวอนไว้หนวดจิ๋มนั่นขึ้นมา แล้วใส่สูท ผูกหูกระต่าย ถือไม้เท้า....กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก หมดกัน ชเว แชปลิน ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑

 

หลังจากที่ฮันคยองต้องใช้พลังลมปราณในการหยุดหัวเราะอยู่นาน เขาก็กลับไปคุยโทรศัพท์ต่อ แน่นอนว่าเนื้อหามันคงหนีไม่พ้นไอ้เรื่องที่ทำให้เค้าขำกลิ้งเมื่อกี้เป็นแน่ และแล้วสามชีวิตในห้องก็ตบตี(?)ในเรื่องการแต่งตัวได้เสร็จในคอนเซ็ปท์เดิม... ‘ครอบครัวสุขสันต์’

ซีวอนเดินออกมาในชุดเสื้อคอโปโลสีดำที่เก็บชายเสื้อไว้ในกางเกงผ้าสีขาวคาดด้วยเข็มขัดสวยหรูของอาร์มานี่และ...หนวดปลอมใต้จมูกกับตรงคางพอสวยงาม

“โห..นายเหมือนคุณพ่อจริงๆเลยอ้ะ” ฮันคยองกี้สาบานได้ว่าไม่ได้ชม แต่ไอ้เจ้าสิงโตมันดันยิ้มแป้นเดินมานั่งข้างๆแล้ว “คุยกะใครอยู่อ่ะพี่?”
“แม่” เท่านั้นเอง...ซิมบ้าก็โชว์งิ้วทันที
“แม่คร้าบบบบบ!! สวัสดีคร้าบ!! ผมซีวอน ลูกเขยแม่คร้าบบบ!!” ตะโกนให้เสียงมันดังเข้าโทรศัพท์ไปซะงั้น ฮันคยองได้แต่ทำหน้าเอือมก่อนจะฟังเสียงในสายพูดและหันมาทำหน้าเย้ยใส่
“เสียใจด้วย แม่ชั้นไม่รับลูกเขยว่ะ”

“งั้นรับลูกสะใภ้มั๊ยฮันนี่?”

สิ้นเสียงที่มั่นใจว่าเป็นฮีชอล ฮันคยองและซีวอนก็หันไปแล้วก็ต้องตะลึง!

คนสวยในชุดกางเกงผ้าเข้ารูปสีเทาเข้มเสื้อยืดลายทางสีดำสลับเทาตัวยาวถึงครึ่งต้นขาสวมทับด้วยเสื้อยีนส์แขนยาวชายเสื้อสั้นแค่ปิดอก...พูดง่ายๆคือพลางเรื่องหน่มน๊มไปได้หน่อยนึงล่ะนะ โดยไม่ลืมจะพาดผ้าพันคอสีแดงปิดลูกกระเดือกโดยพันรอบคอแล้วปล่อยชายไว้ด้านหน้าทั้งสองด้าน...ผมดำยาวประบ่าถูกรวบมัดไว้ด้านหลังครึ่งนึงด้วยยางรัดผมแบบขนๆสีแดงปุยๆ

ในสายตาของฮันคยองและซีวอนนั้นบรรยากาศรอบตัวเจ้าหญิงเต็มไปด้วยประกายวิ้งๆ ฉากหลังสีหวานๆ กลีบดอกไม้ปลิดปลิว และหมอกจางๆ โอ้...เป็นภาพราวกับอยู่ในความฝันจนฮันคยองถึงขนาดเผลอตอบออกมาแบบไม่รู้ตัว “ต้องรับแน่นอนอยู่แล้วล่ะฮีนิม”

แต่เฮียดันพูดเป็นภาษาจีน เจ้าหญิงของเราเลยไม่เข้าใจ และไม่ลืมที่จะนึกว่าอาเจ๊กคนนี้ด่าตัวเองอีก ผลก็คือ....

“ไอ้เจ๊กคืนโฉด!! แกหลอกด่าชั้นเป็นภาษาจีนเร๊อะ!!”....ฮันคยองกี้โดนด่าไปหนึ่งฉาด (=_=;;

เดือดร้อนตัวเองต้องนั่งแปลให้คนสวยฟังอีกรอบ เล่นเอาหมดมู้ดเคลิ้มๆ ฉากหวานแหววแตกกระจายไปเลยทีเดียว

 

TBC...

จบไปแล้วอีกหนึ่งพาร์ท....

ไม่รู้สนุกกันมั๊ย? ไม่มีใครเม้นท์เลยอ่าาาาาาาา

อยากรับฟังข้อคิดเห็นและคำติชมอ่าาาาาาาาาาาาาาาาา

[ Zynen ]